Deze website maakt gebruik van cookies.

Zes vragen aan Bart Drost

31-08-2017

Deze week stelden we zes vragen aan Bart Drost, programmeur en manager bij Poppodium Underground in Lelystad. Lees meer over Bart's werk, hoe hij er bijna werd uitgezet bij zijn eerste concert en hoe zijn ultieme programmering eruit ziet.

Wie ben je?
Mijn naam is Bart Drost en ik ben sinds 2010 programmeur en manager van Poppodium Underground in Lelystad. Na het afronden van de opleiding CMV in 2003 heb ik 4 jaar een podium voor studenten in Zwolle aangestuurd (het huidige Buro Ruis, wat inmiddels onder Hedon valt). Daarna was ik event-manager op een groot ROC in Zwolle, maar ik miste het werken in de culturele sector en toen deze baan voorbij kwam heb ik daar dan ook op gesolliciteerd. Lelystad is geen gemakkelijke stad maar het is dan ook extra leuk als dingen lukken. En het gaat hartstikke goed hier! Je merkt ook de waardering in de stad, omdat het niet vanzelfsprekend is dat hier goede artiesten komen en er sowieso nauwelijks een uitgaans- en concertklimaat was. Het voelt dan ook alsof we als poppodium de stad een stukje leuker maken en dat geeft veel voldoening.

Daarnaast verzorg ik namens Underground het programma op het hoofdpodium van het LelySTART- festival (de start van het culturele seizoen), waar ik acts als Racoon, Nielson, Waylon, The Opposites etc. voor kan boeken. Concepten die ik bedacht heb zijn o.a. Lely Sunday Afternoon (elke laatste zondag live muziek in een gezellig café), het Stille Nacht festival (indoor singer-songwriterfestival rond kerst) en de Kajuit Sessies: akoestische concerten op VOC-schip Batavia. Dat soort concepten werkt erg goed en geeft me de mogelijkheid om bands te kunnen boeken waar in Lelystad normaliter te weinig publiek voor is. Ook doen we regelmatig optredens op locatie. De Staat in het Aviodrome was erg bijzonder, 10CC staat in maart in het Agora theater en voor de grotere shows (Blof, De Dijk, Procol Harum, The Dubliners etc) kunnen we terecht in de grote zaal van de Kubus (centrum voor kunsteducatie), daar passen 700 man in.

Wat was het eerste live concert waar je ooit naartoe ging?
Dat was The Smashing Pumpkins in Ahoy, 1996. Een vriend en ik hadden zittickets op de tribune, maar wilden ook graag beneden staan. We zagen diverse bezoekers van de eerste ring naar beneden glijden en wilden dat ook net doen toen de security het doorkreeg en de ‘daders’ eruit gezet werden. Toen zijn we maar keurig blijven zitten. Zo’n concert maakte flink indruk natuurlijk. We kochten allebei een shirt met Zero erop, misten de laatste trein en hebben op Hoog Catherijne de nacht doorgebracht.

Waar ben je als programmeur van Underground tot nu toe het meest trots op?
Toch wel op het feit dat het podium staat als een huis: we hebben een sterk team en de sfeer is hier erg goed: artiesten en bezoekers komen graag terug. Het lukt elk seizoen weer om mooie namen naar Lelystad te halen en ik merk dat we de afgelopen jaren veel vertrouwen hebben gewonnen bij de boekers. We doen qua programma prima mee met de andere zalen van onze capaciteit - en daar moet ik soms hard voor leuren - maar als het dan lukt is dat extra tof.

Afgelopen 7 jaar hebben we elk jaar meer bezoekers getrokken dan het jaar ervoor en in december kregen we door de burgemeester de Lelystad Promotie Award uitgereikt, omdat wij als organisatie het meest hadden bijgedragen Lelystad op een positieve manier op de kaart te zetten. Dat is in Lelystad wel een dingetje hoor. Ook de IJzeren Podiumdier-nominatie voor Stille Nacht als beste festival was een mooie erkenning.

Wie zou je ooit nog willen programmeren en/of wat is je gedroomde line-up?
De artiesten van mijn gedroomde line-up zijn allemaal dood. Maar als dat niet telt zou ik graag eens Johnny Cash, Townes van Zandt en Leonard Cohen naar Lelystad halen :) Met Vic Chesnutt en Sparklehorse in het voorprogramma.

Lambchop, The National of Sigur Ros op Stille Nacht zou ik ook niet erg vinden (we blijven lekker dromen). Een Nicolas Jaar of Jon Hopkins zou trouwens ook supervet zijn.

Als je geen programmeur zou zijn, wat had je vermoedelijk dan gedaan?
Tja, dingen kunnen op zo veel manieren lopen. Ik was op de havo een dag te laat met me in te schrijven voor het CIOS (sportopleiding), waarna ik toch maar keurig de havo heb afgemaakt. Anders was ik nu misschien wel sportdocent. Na de havo heb ik 5 jaar journalistiek ‘gestudeerd’, geen diploma. Anders was ik nu misschien wel journalist, wel muziekjournalist dan. Ik heb jaren in de indie-popband Swelter gespeeld en daar veel mooie shows mee mogen doen, maar ook dat gaf niet de gehoopte doorbraak. Dus eh, ik weet het niet zo eigenlijk. Wel iets met popmuziek, dat kan bijna niet anders.

Guilty pleasures bestaan volgens ons niet. Maar, voor welke ‘onverwachte muziek’ mag je ’s nachts worden wakker gemaakt?
Een van de mooiste popliedjes vind ik I Want To Know What Love is van Foreigner. Episch refrein, daar hou ik van :) Angels van Robbie Williams vind ik ook een erg mooi liedje. Alle ballads van The Scorpions (ik heb jaren geleden zelfs een shirt van The Scorpions gekregen voor mijn verjaardag!). Stiekem hou ik gewoon van epische refreinen die je goed kan meebrullen. Ik begreep dat er zoiets bestaat als de Nacht van de Powerballad. Daar moest ik maar eens naartoe.

Klik hier om de verhalen van de andere programmeurs te lezen in de rubriek "Zes vragen aan..."