Deze website maakt gebruik van cookies.

Zes vragen aan Eduard Versteege

07-07-2017

Deze week stelden we zes vragen aan Eduard Versteege, programmeur bij EKKO in Utrecht. Lees meer over Eduard’s werk, zijn trots als programmeur, zijn gedroomde festival lineup en voor welke guilty pleasures je hem ’s nachts wakker mag maken.

Wie ben je?
Eduard Versteege (34), inmiddels bijna 10 jaar programmeur bij EKKO in Utrecht. Bijna tien jaar geleden volgde ik Joep Smeets op die toen naar 013 vertrok. Sindsdien is het programmateam langzaam gegroeid. Inmiddels werken ook Jacob Hagelaars, Matthijs Mom en Lisa Molle (part-time) op de afdeling, iedereen op zijn eigen discipline.

Daarnaast heb ik net een grootse Culturele Zondag georganiseerd in Utrecht waarin de Utrechtse muziekscene centraal stond, met een surprise show van Kensington, Spinvis in de kerk, een talentroute in winkels en kroegen, samenwerkingen met Le Guess Who, Gaudeamus & bijvoorbeeld ook de Bachvereniging en een smartlappenfeest in een volkswijk. Hopelijk keert dat ook weer terug.

Wat was het eerste live concert waar je ooit naartoe ging?
Dat kan ik me dus echt niet meer herinneren. In mijn jeugd was ik in mijn dorp De Meern vrijwilliger bij Azotod, een jongerencentrum dat niet bepaald bekend stond om zijn vooruitstrevende programmering. Daar was ook jaarlijks Paasrock met acts van het kaliber Van Dik Hout, De Dijk en Kane. Dat is wel mijn eerste kennismaking geweest met liveshows. Iets later herinner ik me vooral mijn eerste grote festivalbezoek op Rock Werchter (in 2000), verschillende concertjes in EKKO en Tivoli en ook Pinback in W2 in Den Bosch.

Waar ben je als programmeur van EKKO tot nu toe het meest trots op?
Ik ben zeer trots op de transformatie van de afgelopen jaren, op de uitbreiding van shows in de stad (ACU, Molen de Ster, Doopsgezinde Kerk, Kargadoor), de fijne samenwerking in de stad met o.a. TivoliVredenburg, de ontwikkeling van de nachtprogrammering en op de mooie lijst aan acts die de afgelopen jaren voorbij zijn gekomen van Kevin Morby, Andy Shauf, Woodie Smalls, AmenRa, Together Pangea, The Slow Show, Mac Demarco tot aan Deafheaven en natuurlijk was ook de afscheidstour van John Coffey een hele bijzondere. Zeer vereerd dat ze onze relatief kleine zaal (capaciteit 275) kozen.

Wie zou je ooit nog willen programmeren en/of wat is je gedroomde line-up?
Dan maak ik er meteen een festival van natuurlijk: Radiohead, Nick Cave, The Fall, Pixies, Sonic Youth, Deerhunter, Chad VanGaalen, Soap & Skin, Parquet Courts, Angel Olsen, PJ Harvey, Thee Oh Sees, ESG, Oddisee, Disappears, Deerhoof, Cass McCombs, Fire! Orchestra, Goat, Girl Band en Sun Ra. Doe maar verspreid over een dag of drie, dan hoef ik niets te missen.

Als je geen programmeur zou zijn, wat had je vermoedelijk dan gedaan? 
Vermoedelijk toch wel iets in de muziek. Vanaf jongs af aan heb ik dat altijd wel opgezocht en het loopt als een rode draad door mijn leven heen. Ik werkte vanaf jongs af aan bij concerten, vervolgens in de lokale cd-winkel. Daarna waren de eerste stages bij de Westergasfabriek in Amsterdam en Festival de Beschaving waar ik een gedeelte van de programmering deed. Dus ik denk dat als het niet aan de programmerende kant zou zijn, dat ik wel aan de faciliterende kant terecht zou zijn gekomen. Ik heb een studie Small Business & Retail Management gedaan, dus wellicht was ik toch voor het idee van een platenzaak gegaan.

Guilty pleasures bestaan volgens ons niet. Maar, voor welke ‘onverwachte muziek’ mag je ’s nachts worden wakker gemaakt?
Mag ik die nieuwste single van Arcade Fire hier al noemen? Dat is toch wel een zwaar aanstekelijk en tegelijkertijd verschrikkelijk ABBA koortje wat ze daar gebruikt hebben. Maar als je het hebt over echte guilty opties: Vroeger was ik groot fan van East17, Puff Daddy & K-Ci & JoJo, nou heb ik dat al een jaar of 20 niet meer geluisterd, maar ik denk dat ik die nog redelijk mee kan zingen als het voorbij komt.


Klik hier om de verhalen van de andere programmeurs te lezen in de rubriek "Zes vragen aan..."