Deze website maakt gebruik van cookies.

Zes vragen aan Erik Delobel

02-03-2017

Deze week stelden we zes vragen aan Erik Delobel, programmeur bij poppodium Hedon in Zwolle. Lees meer over Erik's eerste festival, waar hij als programmeur gelukkig van wordt en welke muziek hij schaamteloos op donderdagmiddag op kantoor draait.

Wie ben je? 
Erik Delobel, 38 jaar, geboren in het dorpje Beilen in Drenthe. Sinds 2010 werkzaam als programmeur van Hedon, betrokken in programmering bij festivals als Lets Get Lost, BFO en Stonerock. Daarnaast (pop)programma maken voor Zwolse Theaters en de Statenzaal. Sinds de verbouwing van Hedon in 2014 geven we ook veel aandacht aan talentontwikkeling en het maken van eigen producties binnen het productiehuis met onze Artist in Residence, daar mag ik mij ook graag mee bezighouden.

Wat was het eerste live concert/festival waar je ooit naartoe ging? 
Als kind kreeg ik al veel muziek mee omdat mijn vader in allerlei bandjes saxofoon speelde. In de tijd dat ik nog veel aan skateboarden deed mocht ik met de vriendengroep die wat ouder was voor het eerst mee naar Lowlands, ik was net 16 jaar en ging voor al die bands die onder skatevideo's zaten zoals Pennywise en NOFX, dat maakte destijds echt veel indruk. Daardoor blijft Lowlands nog steeds een van m'n favoriete festivals om heen te gaan, ik ben er mee opgegroeid.

Waar ben je als programmeur van Hedon tot nu toe het meest trots op?
Ik ben als programmeur vooral gelukkig als ik de juiste context kan bieden voor een artiest, daarom mag ik ook graag ‘buiten’ Hedon programmeren op bijzondere plekken zoals de Statenzaal. Concerten die voor mij persoonlijk echt bijzonder waren was The Tallest Man On Earth in De Spiegel en Bonnie Prince Billy in de Statenzaal. Ik vind het fijn om te merken dat het publiek in Zwolle met een levendige popscene steeds vaker nieuwsgieriger is naar nieuwe muziek en locaties om te ontdekken.

Wie zou je ooit nog willen programmeren en/of wat is je gedroomde line-up?
Dat zouden artiesten zijn op mooie plekken in de stad, als ik zou mogen dromen, Nils Frahm in de Grote Maria Kerk in Zwolle of Father John Misty met een intieme show in de Statenzaal. In Zwolle staat ook een grote elektriciteit centrale leeg, als ik er wel eens voorbij rij met de trein denk ik ook vaak, hoe tof zou het zijn om daar een avond met Noisia of John Hopkins of Weval neer te zetten of terug naar vroeger en Sticks en Rico met een aggregaat onder een viaduct.

Als je geen programmeur zou zijn, wat had je vermoedelijk dan gedaan?
Ik mag graag fotograferen, ik zou dan meer met beeld bezig geweest zijn en daar toffe projecten voor bedenken.

Guilty pleasures bestaan volgens ons niet. Maar, voor welke ‘onverwachte muziek’ mag je ’s nachts worden wakker gemaakt, die men wellicht niet 1-2-3 bij jou verwacht?
Ik mag graag met collega Paul, onze danceprogrammeur, op kantoor fijne muziekjes draaien, met name op de donderdagmiddag komt geregeld Nico Haak voorbij. Daarnaast Modern Talking, De Slijpers, Sjakie Schram, Jan Hammer, Rick Astley  no shame… ;-) 


Klik hier om de verhalen van de andere programmeurs te lezen in de rubriek "Zes vragen aan...".