Deze website maakt gebruik van cookies.

Zes vragen aan Gijs de Louw

13-07-2017 | Bron: Foto door Dirk Hoogendoorn-Moens

Deze week stelden we zes vragen aan Gijs de Louw, directeur en programmeur bij De Pul in Uden. Lees meer over het werk van Gijs, zijn eerste brute concert ervaring, het legendarische concert van Anthrax en welke muziek bij hem op volume 11 door de autoradio blaast. 

Wie ben je?
Gijs de Louw, 37 jaar en inmiddels 15 jaar werkzaam voor De Pul. Daarnaast artisthandler voor o.a. Paaspop en Huntenpop en tourmanager voor diverse buitenlandse bands & boekingskantoren.

Echter sinds 1 mei dit jaar de move gemaakt naar het directeurschap van De Pul. Doe momenteel naast het directieschap ook nog steeds de programmering, maar vanaf 1 augustus begint Elianne Weijers (Zwarte Cross, Mañana Mañana) op deze plek en ga ik fulltime de organisatie leiden. 

Wat was het eerste live concert waar je ooit naartoe ging?
In Soos Plock in Volkel speelde de band Blood en het lokale Theoxes, ergens in 1994/1995. Heel bruut concert, zeker als jong manneke toen, maar volgens mij daar ook besloten om naar Dynamo te gaan. Mooie tijden! 

Waar ben je als programmeur van De Pul tot nu toe het meest trots op?
We hebben recent Anthrax in Uden gehad. Fantastisch. Het concert was tot de nok toe uitverkocht en alles viel op zijn plek. Band had er zin in, en genoot van de intensiteit van onze zaal, publiek ging los.. Dit concert staat met stip op 1.

Ik vind het mooi om te zien dat wij in een middelgrote zaal wel de service van een grotere venue kunnen bieden. Qua hospitality en techniek draaien wij dan op een hoog niveau en dan merk je dat zo’n dag heerlijk soepel verloopt. 

Wie zou je ooit nog willen programmeren en/of wat is je gedroomde line-up?
Specifieke wensen heb ik niet echt. Ik vind het mooi om een afwisselend programma te hebben, met af en toe van die knallers die uitverkopen en waar heel de stad het over heeft, maar het is ook prachtig om van die pareltjes te boeken die misschien maar 50 bezoekers trekken. We zijn daarvoor aan het kijken om een vaste kleine zaal in ons café te creëren. Ik geloof heel erg in die opbouw. Een artiest kan zo ervaring opdoen en je bouwt weer aan een vast publiek in je zaal, omdat je daar op een laagdrempelige manier concerten kan aanbieden. Jarenlang leek het clubcircuit het te verliezen van festivals, maar wij zien nu echt weer een terugkeer naar het poppodium, naast het festival. Bezoekers willen weer verrast worden. Muziek alleen is echter niet meer genoeg, het draait om het hele plaatje; alles moet kloppen. Mooie uitdagingen voor de toekomst. Zeker gezien ons jubileumjaar 2018. 50 jaar De Pul en daarmee een van de oudste popzalen van Nederland.

Als je geen programmeur zou zijn, wat had je vermoedelijk dan gedaan? 
In De Pul (zeker in mijn beginjaren) was je naast programmeur ook PR-medewerker, technicus, horecaregelaar, vrijwilligers coördinator.... Gelukkig is er momenteel een compleet professioneel topteam, maar van die tijd heb ik veel geleerd. Was ik geen programmeur dan was ik zo’n freelancer die alles oplost :-) Of net als nu: directeur van het podium. Wel handig om van veel vlakken een beetje verstand te hebben, dan maken ze mij niet zoveel wijs haha.

Guilty pleasures bestaan volgens ons niet. Maar, voor welke ‘onverwachte muziek’ mag je ’s nachts worden wakker gemaakt, die men wellicht niet 1-2-3 bij jou verwacht?
Hoewel mijn roots liggen in de stevige genres liggen kan ik echt vaak de meeste rare Zen deuntjes op Spotify luisteren, urenlang. Is geweldig om je hoofd leeg te krijgen, maar muzikaal is het eigenlijk een drama haha. Ook niet goed voor je relatie overigens want mij vrouw wordt daar stapelgek van..  Daarnaast, als de zon weer gaat schijnen, moet de Gipsy Kings op 11 door de autoradio. Dan is de zomer begonnen :-)


Klik hier om de verhalen van de andere programmeurs te lezen in de rubriek "Zes vragen aan..."