Deze website maakt gebruik van cookies.

Zes vragen aan Leontine de Reede

25-01-2017

Deze week stelden we zes vragen aan Leontine de Reede, programmeur bij Gebr. de Nobel. Lees o.a. hoe Leontine opgroeide met live concerten, wie ze graag nog zou programmeren en wat ze vermoedelijk had gedaan als ze geen programmeur zou zijn geweest.

Wie ben je?
Ik ben Leontine de Reede en ik ben hoofd programma & marketing bij Gebr. de Nobel en lid van het MT. Sinds een jaar voor de opening ben ik gestopt met zzp’en als eventmanager en schrijver. Gebr. de Nobel opende op 4 dec. 2014. Ik werkte voorheen al in het LVC, waar ik begon als programmeur van bandjes op de donderdagavond.

Op een dag zag ik aanbod voorbij komen van de band GWAR. Die moest ik persé boeken al paste de  productie amper op het kleine podium en moesten de kostuums achter een gordijn worden aangetrokken. De zaal was vol en de show was zo vet dat het naar meer en groter smaakte en ik naast kleiner undergroundprogramma ook grotere acts wilde gaan boeken.  

Wat was het eerste live concert waar je ooit naartoe ging? 
Ik zat sinds peuter al in de zaal bij Op Volle Toeren omdat mijn vader daar moest optreden. Hij had ooit voor de gein een carnavalshit opgenomen met een collega plugger van EMI. Hij was ook de rotste niet om mij af te zetten en weer op te halen bij Ahoy toen ik 1 kaartje voor George Michael’s Faith Tour had kunnen bemachtigen. Ik was 11. Hetzelfde jaar kreeg ik kaartjes voor Europe van hem, stond ik twee jaar later op Dynamo en bij Guns ’n Roses in de Kuip en sindsdien is het aantal concertbezoeken niet meer te tellen.

Waar ben je als programmeur tot nu toe het meest trots op?
Ik ben er heel trots op dat we vanuit het ‘relaxte’ en ongedwongen LVC zo snel en professioneel hebben kunnen groeien in de Nobel. Ik krijg tof aanbod en als crew en zaal veel complimenten. We zijn zichtbaar in de stad en trekken veel nieuw publiek. Dat is fijn en werkt motiverend.

Wie zou je ooit nog willen programmeren en/of wat is je gedroomde programma?
Een gedroomd programma is vaak een uitverkocht programma. Als geld geen rol zou spelen, zou het fantastisch zijn een act van wereldformaat in de zaal te hebben die graag een intieme show wil spelen. Lana del Rey ofzo. Of een mega-productie ergens buiten Gebr. de Nobel met toffe decors, pyro en Kiss. Realistisch? In de Nobel zelf ben ik ook heel tevreden als ik exclusieve one-off's kan boeken en daarnaast een mooie niche-programmering van extremere stijlen waarmee je naam kunt maken als podium en origineel kunt zijn.

Als je geen programmeur zou zijn, wat had je vermoedelijk dan gedaan?
Bij voorkeur was ik op wereldreis geweest voor altijd, maar realistisch gezien denk ik dat het van alles zou kunnen zijn tussen marketing en sales, zolang ik het product waarmee ik werk interessant genoeg vind. 

Guilty pleasures bestaan volgens ons niet. Maar, voor welke ‘onverwachte muziek’ mag je ’s nachts worden wakker gemaakt en dan muziek die men wellicht niet 1-2-3 bij jou verwacht? 
Voor Guns ’n Roses altijd. Ik geloof niet in guilty pleasures en kom zonder moeite uit voor het feit dat ik One Dance van Drake een heel lekker nummer vind en af en toe graag Rihanna en Justin Bieber draai. Ik heb om mijn werk heen soms behoefte aan luchtige muziek waar ik niet echt goed naar hoef te luisteren. 


Klik hier om de verhalen van de andere programmeurs te lezen in de rubriek "Zes vragen aan...".