Deze website maakt gebruik van cookies.

Zes vragen aan Yvonne van den Berg

19-09-2017 | Bron: VNPF

Deze week stelden we zes vragen aan Yvonne van den Berg, programmeur klassieke muziek bij De Oosterpoort in Groningen. Lees meer over Yvonne's werk, waarom haar fluit aan de wilgen hangt en haar guilty pleasures.

Wie ben je?
Ik ben Yvonne van den Berg, programmeur klassieke muziek in De Oosterpoort Groningen. Ooit begonnen als vrijwilligster in de jaren 90 om de lunchconcerten op te zetten en de toenmalige directeur te ondersteunen bij de programmering, kreeg ik in het jaar 2000 een officiële aanstelling als programmeur. Dat betekende ook het einde van mijn werk als muziekdocente en het einde van het zelf musiceren op beroepsniveau. De fluit hangt sinds die tijd aan de wilgen en die hangt daar best. Ik mis het spelen niet; dit werk is zo fantastisch, met zoveel schitterende concerten om van te genieten, dat ik me alleen maar zou ergeren aan mijn eigen spel. Daarnaast heb ik nog meer passies, zoals schrijven. In 2013 ben ik gedebuteerd met ‘De viool van mijn moeder’ en sindsdien heb ik het schrijven ontdekt.

Wat was het eerste live concert waar je ooit naartoe ging?
Dat was in De Doelen in Rotterdam, toen De Doelen nog niet omringd was door de huidige hoogbouw. Ik was denk ik 16 jaar en wij woonden toen in Capelle aan den IJssel. Ik wilde naar het conservatorium en mijn ouders namen mij mee naar een concert van een studentenorkest waar het concert van Mozart voor fluit-harp werd gespeeld. Een onvergetelijke ervaring waar ik nog vaak aan terugdenk als ik De Doelen bezoek. Wie de solist was weet ik niet meer maar dat ik zelf fluitiste wilde worden werd alleen maar bevestigd.

Waar ben je als programmeur van De Oosterpoort tot nu toe het meest trots op?
Dat zijn zoveel dingen! Ik heb in mijn begintijd een ‘Nacht van Chopin’ geprogrammeerd, met theatrale aankleding door Xander Straat, met celliste Quirine Viersen op het podium tussen acteurs die de familie Chopin verbeelden. Ik heb samen met Gelly Talsma (toen nog eigenaresse van Boekhandel Athena’s in Groningen) een weekend met schrijver Gerrit Komrij georganiseerd waarin hij de vrije hand kreeg en we zowel Misia als een kamerkoor ontvingen. Janine Jansen speelde al in De Oosterpoort als jong meisje, evenals Simone Lamsma, en beiden komen nog steeds. Het meest trots ben ik nu op het feit dat ik de werkelijk grote namen kan programmeren in De Oosterpoort, zoals vorig seizoen Sir John Eliot Gardiner met zijn Monteverdi Choir en orkest en dit seizoen voor de tweede keer countertenor Philippe Jaroussky. Ik verheug me op de Goldbergdag met diverse  uitvoeringen van dit fenomenale werk van Bach en andere mini festivals die nog komen. Ik heb alle ruimte om creatief te programmeren en dat is heerlijk!

Wie zou je ooit nog willen programmeren en/of wat is je gedroomde line-up?
Cecilia Bartoli! Maar zij is echt onbetaalbaar en ik heb horen zeggen dat zij in Nederland alleen in het Concertgebouw wil zingen. Maar wie weet. Als het schip met geld binnenstroomt in het Reitdiep voor De Oosterpoort wil zij misschien wel komen.

Als je geen programmeur zou zijn, wat had je vermoedelijk dan gedaan?
Ik ben actief geweest als docente en uitvoerend musicus. En ik heb een boek geschreven. Ik snuffel graag in winkeltjes met overbodige spullen, dus wie weet was ik een handeltje begonnen in onverkoopbare producten, hoewel de klassieke muziek dat in de ogen van sommigen ook is ;-).

Guilty pleasures bestaan volgens ons niet. Maar, voor welke ‘onverwachte muziek’ mag je ’s nachts worden wakker gemaakt?
Muziek uit de tijd van mijn coming out: ‘Its Raining Men’ van The Weather Girls, ‘I’m so Excited’ van The Pointer Sisters, ‘The Lady in Red’ van Chris De Burgh, en ‘Behind a Painted Smile’ van Mathilde Santing.

Klik hier om de verhalen van de andere programmeurs te lezen in de rubriek "Zes vragen aan..."