codedi.nl
Hoe een gebrek aan interne diversiteit talentontwikkeling dwarsboomt
19 februari 2026
Om als culturele organisatie relevant te blijven, is het noodzakelijk om nú werk te maken van het bereiken van andere doelgroepen die traditioneel gezien ondervertegenwoordigd zijn.
Volgens Sherlock Telgt, projectleider BinoQ Atana Noord-Nederland en voorzitter Cultuureducatie bij het Amsterdams Fonds voor de Kunsten, begint die verandering niet bij het publiek. Het begint bij de organisatie zelf: wie werkt er? Wie neemt beslissingen? En welke perspectieven ontbreken structureel? In zijn blog voor Codedi.nl vertelt hij waarom diversiteit en inclusie vooral voor de bühne zijn als organisaties niet bereid zijn intern te veranderen, en hoe potentie en talent zo onbenut blijven.
Het bereiken van nieuwe doelgroepen is voor culturele instellingen geen vrijblijvende keuze. Niet alleen vanuit idealisme, maar om als organisatie relevant te blijven. Maar die doelgroepen bereik je niet zolang je organisatie wordt gerund, bemand en bestuurd door steeds dezelfde mensen met vergelijkbare achtergronden.
Jongeren consumeren media op een andere manier dan oudere generaties. Niet iedereen identificeert zich als man of vrouw. Dance is groter dan pop. Hiphop is al lang geen subcultuur meer, maar mainstream geworden en bovendien gedragen door drie generaties. Toch laten veel instituten deze groepen vol potentie links liggen. Niet omdat het publiek er niet is, maar omdat de organisatie er niet op is ingericht.
Herkenning als sleutel
Het bereiken van zulke groepen vraagt namelijk om meer dan nieuwe programmering. Het vraagt om de bereidheid om als organisatie in de spiegel te kijken. Om als Raad van Toezicht of bestuur te erkennen dat je buiten het bekende old boys network zult moeten zoeken naar nieuwe mensen: voor toezichthoudende rollen, maar net zo goed voor functies op andere niveaus, van baliemedewerker tot directeur. Niet voor het plaatje, maar voor de kennis, ervaring en perspectieven die nu ontbreken.