Vrouwen vallen vaker en langer uit door stress

Deze verschillen spelen zich af tegen een bredere trend: het stressgerelateerde verzuim nam in de afgelopen vijf jaar met 43% toe. Dat blijkt uit cijfers van arbodienstverleners ArboNed en HumanCapitalCare, beide onderdeel van HumanTotalCare en gezamenlijk werkzaam voor circa één miljoen werknemers. Volgens de arbodiensten vragen deze cijfers om een bredere blik op de oorzaken van stressklachten, die niet alleen op de werkvloer liggen maar ook samenhangen met levensfase, gezondheid en privéomstandigheden zoals zorgtaken. Dat onderstreept de noodzaak om werk anders in te richten, met meer aandacht voor belastbaarheid, zowel binnen als buiten het werk.

Stressgerelateerd verzuim blijft hard stijgen

Het totale ziekteverzuim steeg in 2025 licht naar 4,8% (2024: 4,7%). Maar achter die kleine stijging schuilt een zorgwekkende ontwikkeling: het verzuim door stressklachten neemt opnieuw fors toe. In één jaar tijd met 8% en over vijf jaar zelfs met 43%. Inmiddels komt één op de vier verzuimdagen door stress. “Dit is geen tijdelijk probleem meer”, zegt Iris Homeijer, bedrijfsarts en directeur medische zaken bij HumanCapitalCare. “We zien steeds vaker mensen die vastlopen. Niet alleen door werkdruk, maar ook door zorgtaken thuis, financiële stress en alles wat er speelt in de maatschappij. Voor veel mensen wordt het gewoon te veel.”

Binnen deze ontwikkeling valt één groep duidelijk op: het verzuim door stressklachten ligt bij vrouwen twee keer zo hoog als bij mannen. Vooral vrouwen van 25 tot 45 jaar melden zich vaker ziek en zijn gemiddeld langer afwezig door stressgerelateerd verzuim. “Juist in deze levensfase komen werk, zorg en persoonlijke ontwikkeling vaak samen”, aldus Homeijer. “Werk en privé zijn daar niet altijd voldoende op ingericht. Bovendien blijven veel vrouwen doorwerken met klachten of maken deze niet bespreekbaar.”

Vrouwengezondheid nog te vaak onderbelicht

Daarmee raakt dit vraagstuk aan een bredere blinde vlek: vrouwengezondheid op de werkvloer.
“Klachten rondom mentale belasting en hormonale schommelingen worden nog te weinig gemeld, gezien of herkend”, zegt Homeijer. “Daardoor wordt vaak pas ingegrepen als iemand al is uitgevallen.” Volgens ArboNed en HumanCapitalCare is dit geen toeval, maar een patroon: werk wordt nog te vaak ingericht op een gemiddelde werknemer. Verschillen in belastbaarheid, levensfase en gezondheid blijven daarbij onderbelicht.

Homeijer: “Zolang organisaties blijven uitgaan van één norm, lopen bepaalde groepen structureel meer risico op uitval. Juist bij vrouwen spelen in bepaalde levensfasen meerdere factoren tegelijk een rol, zoals gezondheid, zorgtaken en werkdruk. Dit vergroot het risico op stress en uitval, en maakt duidelijk dat deze problematiek niet alleen door werk wordt veroorzaakt, maar ontstaat in de wisselwerking met het leven daarbuiten. Dat vraagt om aanpassingen aan beide kanten, met structurele aandacht voor verzuimpreventie en maatwerk.”

Impact van uitval door stress is groot

De structurele toename van stressgerelateerd verzuim heeft grote gevolgen voor zowel organisaties als individuele medewerkers. Wie uitvalt door stress, is gemiddeld acht tot tien maanden uit de running. Dat betekent niet alleen hoge kosten voor werkgevers, maar ook extra druk op collega’s en teams die het werk moeten opvangen. Maar vooral: het heeft ingrijpende gevolgen voor het leven van de medewerker zelf. “Het begint vaak klein”, vervolgt Homeijer. “Slechter slapen, minder energie, sneller geïrriteerd. Maar als je daar niets mee doet, kan het uitmonden in langdurige uitval. Juist daarom moeten we eerder ingrijpen. In een tijd van arbeidsmarktkrapte en vergrijzing is het nog belangrijker dat mensen gezond en met plezier blijven werken. De oplossing ligt aan de voorkant: in aanpassingen in zowel werk als privé, zodat ze samen beter aansluiten bij de totale belastbaarheid van mensen.”

Klik hier om het hele artikel te lezen